Blog o pięknych i mądrych książkach dla dzieci.

O książkach i grach, które nam się podobają, ciekawych miejscach, w których byliśmy i o wydarzeniach, w których uczestniczyliśmy. A także o paru innych rzeczach...

środa, 26 marca 2014

Nim nastał Koleś - a tak w ogóle to kto to jest?


Niedawno opowiadałam o KOLESIU (to białe na zdjęciu to nie on, żeby nie było nieporozumień). Nim dojdę do sedna - krótki wstęp.

Antka na każdym zdjęciu można rozpoznać po jednym - coś trzyma w rękach. Coś niesie, targa, ciągnie, dźwiga. A jak wyjdzie z domu bez - to sobie znajdzie. 



Patyczek


Był Patyczek (jeden był Bardzo Ważnym Patyczkiem, dostąpił zaszczytu i nawet przez kilka nocy spał okryty Antkową kołdrą, obok Antka). 


Kamyczek


Był kamyczek. Malutki. Jak się gubił - wszyscy byliśmy stawiani w stan gotowości bojowej. Musieliśmy lecieć szukać, inaczej szło ogłuchnąć ;) Były rzesze misiów, piesków, kotków, samochodzików i mały plastikowy kowboj na koniku... Były książeczki i karteczki. Była bawełniana pieluszka w misie ( w pierwszych miesiącach życia podkładałam mu ją pod główkę, Staś miał podobną, tylko w innym kolorze), którą odkrył zabunkrowaną w domu (na pamiątkę) kilka miesięcy temu. I szczerze ukochał. I wiele różnych dziwnych rzeczy. Bynajmniej nie ze sklepu z zabawkami.

 PAN SITEK


Najbardziej w pamięci zapisał mi się PAN SITEK. Och, Pan Sitek zrobił furorę - miał wielu fanów nawet wśród moich znajomych z pracy!

Pan Sitek ukazał się Antkowym oczom, w całej swojej czerwonej piękności, w niedzielne przedpołudnie, pod koniec 2012 roku. Z Manią przedświątecznie sprzątałyśmy kuchnię i Pan Sitek wyskoczył z czeluści jednej z szuflad. Pan Sitek przypadł z miejsca Antkowi do serca, i było "gdzie ty Antek, tam ja Sitek..." i odwrotnie.

Sitek chodził z Antkiem do przedszkola, Sitek spał z Antkiem w łóżku. Widok Antosia w środku nocy, ciągnącego jedną ręką swoją kołderkę, a w drugiej trzymającego Sitka i rączo podążającego do naszego łóżka, był rozczulający! Sitek chodził z nami do lekarza. I był najlepszą zabawką! W domu i na dworze.

Antek próbował nim łowić Frankowe ryby, podrzucał piłeczkę, nosił w nim śnieg do domu...

Kim był Pan Sitek? Małym plastikowym, czerwonym, kuchennym sitkiem! Był niestety, bo jakoś tak ... przeminął.


Koleś


Koleś we własnej osobie w objęciach A.

Jakiś czas temu pisałam o Kolesiu. Kim jest Koleś [TU]? 


Odpowiadam:
Tajemniczy przyjaciel mojego syna jest małym czerwonym wezgłówkiem (bądź poduszką-wałkiem, jak kto woli) w kwiaty, w czerwonej czapeczce z metką Ikea na pupie.
I nie wiem, i już tego nie wie nawet Antek, co było inspiracją - czapeczka wyciągnięta z szafy czy może uważne przypatrzenie się poduszce?




Z Antkowymi przyjaciółmi i przedmiotami mu bliskimi mamy mały problem. Kiedy ich/je w pełni zaakceptujemy, przyzwyczaimy się, ba (!) nawet je pokochamy, i traktujemy niemal jak członków rodziny - one przemijają - a na ich miejsce zjawiają się następni/następne. Przyzwyczajeni do starych "miłości" burzymy się, kiedy pojawiają się kolejne, no jak to tak, przecież dopiero co....Cóż. Był Patyk, był Pisklaczek, był Sitek. I był sobie Koleś... który teraz, kiedy piszę te słowa, znowu jest tylko wałkiem, a jego czapeczka zwykłą dziecinną czapeczką (choć czasem jeszcze przemienia się w Kolesia).. Jednak dla mnie mają one już zupełnie inną wartość.

Wiecie, jak mi ręka drżała, kiedy sprzątając znalazłam w kącie pękniętego Pana Sitka, który stał się zwykłym kuchennym sitkiem, w dodatku uszkodzonym? Wyrzucałam go i wyciągałam z kosza, wyrzucałam, wyciągałam...

I zastanawiam się, czy powinnam bardziej martwić się niestałością "uczuć" A., czy cieszyć z jego ogromnej wyobraźni? Wybieram to drugie.

Czy Wasze dzieci też mają takich przyjaciół?

6 komentarzy:

  1. Wzruszyłam się... Patyczek... (czytaliście "Kamyki Astona"?), Pan Sitek... Koleś... Antek to chyba wrażliwe dziecko z niesamowitą wyobraźnią! Moje chłopaki jakoś nie przywiązują się do rzeczy i maskotek.. Zwykle dzień, dwa i ukochana Kaczka - Kwaczka (kup mi ją proszę, marzyłem o takiej zawsze!) porzucona leży w kącie...
    Ciekawa jestem kto nastanie po Kolesiu? :-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Antek rzeczywiście jest typem "artysty indywidualisty". Wrażliwy z duuużą wyobraźnią, lubi uważnie przyglądać się otoczeniu i "przetwarzać" widoki na "po swojemu". Uwielbiam słuchać jego opowieści o chmurach - czego on na niebie nie widzi!
      Też jestem ciekawa, co dalej, póki co Koleś jeszcze u nas bywa, ale już tej intensywności brak, co kilka tygodni temu.

      Usuń
  2. No wspaniały tekst !!! Też mi się mokro w oczach zrobiło. Antek jesteś moim bohaterem !!! Kiedyś wyrośniesz na wspaniałego, wrażliwego faceta - już zazdroszczę Twojej wybrance ;-)
    A u nas mieszkają kolekcjonerzy kart. W wieku przedszkolnym u Kajtka pojawiła się pasja zbierania samochodzików hot wheels, potem były kapsle pokemon i wreszcie karty z pokemonami. Również naklejki z danonków czy też magnesy lodówkowe. Zawsze musieliśmy mieć pełną serię. No i właściciel nigdy bez nich się nie pokazywał - plecaczek ze skarbami zawsze pod ręką ;-). Nie powiem zbieractwo jest kosztowne. Aktualnie Natanek również kolekcjonuje - karty piłkarskie - i jest gotowy na wszystko, żeby tylko zdobyć kolejną paczkę !!! Lilka póki co kocha moje króliki zwane Mariankami (choć każdy z czterech ma osobiste imię). Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  3. Ania, karty, jak wiesz ,my też ćwiczymy tzn. Franek,.A. i S. też coś tam próbowali, ale to bardziej po to, żeby bawić się z F. Tak naprawdę nie kręcą ich i dobrze. Nie lubię tych gotowców, podtykanych przez firmy - szkoda pieniędzy, bo ani to ładne, ani fajne, ale cóż prawo wieku, trzeba przez to przejść, byle z umiarem :) Natomiast hobby Lili bardzo mi się podoba, też bym zbierała Marianki (gdybym miała takie źródło w domu!), bo są cudne!

    OdpowiedzUsuń
  4. oj...Helen w swym 5letnim życiu też niemało miała takich przyjaciół...również niewidzialnych,ale ci ,o dziwo!dłużej byli z nami...czasami kiedy zapamiętywałam już kto jak skąd i z dumą o tym informowałam to...nieaktualnym stawał się własnie,zastąpionym przez kogoś,coś...ach...ech...

    OdpowiedzUsuń
  5. Ciekawa jestem bardzo przyjaciół Helen! Kto to był - jest? pozdrawiam serdecznie

    OdpowiedzUsuń

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...